Regelmatig borrelden er gedichtjes in me op, die ik nonchlant hier en daar neerkrabbelde.

 

 

In 2004 kreeg ik tijd om mijn
schrijfsels te verzamelen.
Tot mijn verbazing waren het
er meer dan ik dacht.
Ik noemde ze Levend Werk.

 

 

 

 

Ik had de smaak te pakken.
In 2005 ging ik zorgvuldiger om met mijn gedichten.
Deze verzameling heet Zwevend Leven.

 

 

De tijd is nu rijp om naar buiten
te treden. Ik ben benieuwd
naar jullie reacties.

WOORDEN

De ziel bevrijdt zich
door woorden te spuwen en
zinnen te braken.
Zinsneden strijden om voorrang
in de pen die wordt
vastgehouden door de hand
van de schrijver.
De hand stuurt de pen
door de golven
van de woordenzee.
Het boegwater vormt
de letters van het alfabet en
kromt de vingers
tot het krabbelen van
rijen wordende zinnen.
Weerloos volgt het lichaam
de dwingende dringende drang
van de hunkerende ziel
om het papier vol te spuiten
met de pijn van het leven.
De ziel ontspant zich en geeft audiëntie aan veelsprekende ervaringen.